و سخنى ( از ما آل محمّد ، صلوات اللَّه عليهم ) را بدانى بهتر است از هزار ( حديث ) كه آن را ( ندانسته و آگاه نشده ) روايت نموده و نقل نمائى ، و مردى ( كسى ) از شما فقيه و داناى به احكام شرعيه نميباشد تا اينكه مفهوم و دانستهشدههاى سخن ما را بشناسد ، و محقّقا يك سخن از سخن ما بهفتاد معنى باز ميگردد ( داراى معانى بسيار است ) و از همهء آنها براى ما مخرج و جاى بيرون آمدن است ( در بيان آن معانى باز نميمانيم ) .
مرحوم مجلسىّ ميفرمايد : شايد مقصود چيزى ( اخبارى ) است كه از روى تقيّه ( پرهيز از بيان حقّ ) و تورية ( چيزى را پنهان نمودن و جور ديگر وانمودن ) از ايشان صادر شده ، و احكام و فرمانهائى كه از آنان صادر مىشود براى خصوص و ويژهء كسى است براى خصوصيتى كه در غير او جارى نميگردد پس از اين رو گمان برده مىشود ميان اخبارشان مخالفت و ناسازگارى است .
2 - از حضرت رضا ( عليه السّلام ) رسيده كه فرموده :
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩٨