كه آخرين راوى گفته : نزد حضرت صادق ( عليه السّلام ) بودم كه نام امير المؤمنين ( عليه السّلام ) بميان آمد پس حضرت صادق ( به ابن مارد كه در آن مجلس بود ) فرمود : اى پسر مارد هر كه ( قبر ) جدّم ( امير المؤمنين ، عليه السّلام ) را زيارت و ديدار نمايد در حالى كه بحقّ و درستى او عارف و آشنا باشد ( او را امام و نخستين خليفه و جانشين خاتم الأنبياء ، صلّى اللَّه عليه و آله ، بداند و از آن حضرت پيروى نمايد ) خدا براى او بهر گام و فاصلهء ميان دو پا در راه رفتن ( ثواب و پاداش ) حجّ مقبول و پذيرفته شده و عمرهء مبرورة و نيكو مينويسد ( حكم و فرمان ميدهد ) اى پسر مارد به خدا سوگند خدا قدم و گامى را كه در ( راه ) زيارت امير المؤمنين ( عليه السّلام ) پياده باشد يا سواره گرد آلود گردد به آتش ( دوزخ ) نميرساند . اى پسر مارد اين حديث و سخن را با آب طلا بنويس .
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 255
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٥٥