تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 245

مساهمون:

ص٢٤٥
5 - از عبد الاعلى رسيده كه گفته : به حضرت ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) گفتم : مردم مرا بسبب سخن گفتن ( در بارهء عقائد و احكام ) بد ميگويند و نمىپسندند و من با ايشان سخن ميگويم ( چگونه است آيا با اينكه بدى سخنگو را ميگويند شايسته است با اينان سخن گفته شود ) ؟ حضرت فرمود : مانند تو كسى كه ( مانند پرنده بر شاخه‌هاى درخت ) فرود مىآيد ( مسأله و خواسته‌اى را مطرح و پيشنهاد نمايد ) پس از آن پرواز كند ( ميتواند پرسشها را پاسخ گويد ) آرى ( او با مردم سخن گويد اگر چه او را بد گويند ) و كسى كه فرود مىآيد ( سخنى را با مردم پيشنهاد مىكند ) پس از آن پرواز نميكند ( پرسشهاى آنان را نميتواند پاسخ گويد ) پس ( با مردمى كه بديش را گويند ) سخن نگويد . 6 - از ( محمّد بن عليّ بن نعمان ) ابى جعفر الاحول ( ملقّب به مؤمن الطّاق ، رحمه اللَّه ) از حضرت ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) رسيده كه فرموده : ( اى ابى جعفر ، حمزه )