تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 244

مساهمون:

ص٢٤٤
تو اگر بدين و آئينت جاهل و نادانى برو آن را طلب نموده و بدست آور ، چيست براى من و براى جدال و ستيزگى و كشمكش ( آيا براى آن نفع و سودى است ) ؟ و محقّقا شيطان و ديو سركش براى مرد ( هر كسى ) وسوسه نموده و انديشهء بد در دل او اندازد و سرّ و راز خود را با او در ميان گذاشته ميگويد : با مردم در دين مناظره و گفتگو كن تا عجز و ناتوانى و جهل و نادانى را به تو گمان نبرند . 4 - از جعفر بن محمّد ( امام ششم ) از پدرش ( امام پنجم ، امام محمّد باقر ، عليهما السّلام ) رسيده كه آن حضرت ( امام پنجم ) فرموده : هر كه ما را به زبانش بر دشمنان كمك و يارى نمايد ( از روى برهان و دليل سخنانى گويد كه او را مغلوب نموده و شكست دهد ) خداى توانا و بزرگ او را روز ايستگاهش در برابر خود ( روز رستاخيز در برابر حكم و فرمان خداى تعالى ) بحجّت و دليل آوردنش ( براى رهائى از عذاب و كيفر ) گويا گرداند ( تا از سختيهاى آن روز رهيده ببهشت در آيد ) .