6 - از حضرت ابى جعفر ( امام باقر ، عليه السّلام ) رسيده كه فرموده : كسى كه بدون علم و دانش و بىهدايت و راهنمائى از جانب خدا ( از پيش خود ) براى مردم فتوى و حكم دهد فرشتگان رحمت و مهربانى و فرشتگان عذاب و شكنجه او را لعنت و نفرين كنند ( از خدا بخواهند تا او را از رحمت و مهربانيش بىبهره سازد ) و گناه كسى كه بفتوى و حكمش رفتار نمايد به او ملحق شده و او را دريابد .
7 - از حضرت ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) رسيده كه فرموده : هر گاه از مردى از شما پرسيده شود از آنچه را كه نميداند بايد بگويد :
لا ادرى
يعنى نمىدانم ، نگويد :
اللَّه أعلم
يعنى خدا داناتر است كه ( اگر چنين گويد ) در دل صاحب و يارش ( كسى كه از او پرسش نموده ) شك و دودلى در آورده ( به آن ماند كه گفته : من ميدانم ولى خدا بهتر ميداند در حالى كه نميداند ) و هر گاه مسئول و آنكه از او پرسيده مىشود گويد :
لا أدري
يعنى نميدانم پس سائل و پرسنده به او تهمت نزده و
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣٦