3 - از حضرت ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) رسيده كه فرموده : مردى مسأله و خواستهاى را از ( پدرم ) ابا جعفر ( امام محمّد باقر ، عليه السّلام ) پرسيد ، ابا جعفر آن مسأله را پاسخ داد ، آن مرد گفت : فقهاء و دانايان به احكام دين اين ( پاسخ ) را نميگويند ، پس پدرم به او فرمود : واى بر تو ( يا شگفتا از تو ، چگونه اينان را فقهاء مينامى كه گفتارشان بر خلاف گفتار ما است كه آن گفتهء رسول اللَّه « صلّى اللَّه عليه و آله » است ) محقّقا فقيه و داناى به احكام شرعيّه در دنيا پارسا و ( از گناهان ) پرهيزكار است ، خواهان ( ثواب و پاداش ) آخرت است ، چنگ زننده و نگاهدارنده ( عملكنندهء ) بسنّت و روش ( گفتار و كردار ) پيغمبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) است ( پس كسى كه بر خلاف گفتار ما سخنى گويد متّصف به اين اوصاف نبوده و فقيه نيست ) .
4 - حضرت صادق ( عليه السّلام ) فرموده : خوف و ترس ( از عذاب و كيفر خداى تعالى ) ارث و مرده ريگ علم و دانش است ( عالم و دانشمند حقيقى از عذاب خداى عزّ و جلّ بيمناك است از اين رو سخنى بر خلاف حقّ و راستى نگفته و نمينويسد )
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 183
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨٣