و علم و دانش روشنائى معرفت و شناسائى ( خداى تعالى ) و دل ايمان و گرويدن است ( بوسيلهء علم ، خداى تعالى را ميتوان شناخت و به او ايمان آورد و از عذاب و كيفرش ترسيد ) و كسى كه از خوف و ترس محروم و بىبهره شد ( از عذاب خدا خوف ندارد ) عالم و دانشمند ( حقيقى ) نيست و اگر چه در متشابهات و سخنان مانند هم كه معانى آنها بر همه معلوم نيست موى شكاف ( در همه چيز علم و دانش و باريكبينى داشته ) باشد ( زيرا ) خداى توانا و بزرگ ( سوره 35 آيه 28 ) فرموده :
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ
يعنى جز اين نيست كه از بندگان ( گوناگون ) خدا تنها علماء و دانايان ميترسند ( زيرا ايشان خداى تعالى را بعظمت و بزرگى ميشناسند ، و هر كه معرفت و شناسائيش در بارهء خداى عزّ و جلّ بيشتر است خوف و ترسش افزونتر خواهد بود ) و آسيب و زيان علماء و دانشمندان ( كه مايهء فساد و تباهى ايشان شود ) هشت چيز است : ( يكم ) طمع و آز داشتن ، و ( دوّم ) بخل و زفتى ، و ( سوّم ) رئاء و خودنمائى ، و ( چهارم ) عصبيّت و نپذيرفتن حقّ و راستى و درستى را از روى هوا و خواهش نفس ،