آمده و از پيش خود تفسير و تأويل ننمائيد ) و امّا ( زلّت و لغزش ) عالم و دانشمند را بازگشت او را ( از آن سخن نادرستى كه گفته ) منتظر و چشم به راه باشيد و لغزشش را پيروى نكنيد ، و امّا مال و دارائى پس راه بيرون رفتن از آن طغيان و سركشى بجا آوردن شكر و سپاس از نعمت و بخشش و اداء و پرداخت حق و بهرهء آن است ( خداى تعالى را شكر كنيد ، و زكات و خمس دهيد ، و به مستمندان ببخشيد ، و در راههاى خير و نيكى خرج كنيد ) .
5 - از حضرت ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) رسيده كه فرموده : علىّ ( عليه السّلام ) ميفرمود : محقّقا برخى از حق و بهرهء عالم و دانشمند آنست كه سؤال و پرسش بسيار از او نكنى ، و ( هنگامى كه خسته شده ميخواهد برخيزد و برود ) جامهء او را نكش ( او را وادار بنشستن مكن ) و هر گاه بر او درآئى و گروهى نزدش بودند بر همهء آنان سلام كن و درود فرست ،
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 176
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٦