رسيده كه فرموده : مردى بر ( پدرم ) ابى جعفر ( امام محمّد باقر ، عليه السّلام ) درآمده گفت : خدا تو را رحمت كند و درود فرستد من براى أهل و خانوادهام حديث گفته سخن ميگويم ( گفتار خدا و رسول را بايشان ميگويم چگونه است ) ؟ پدرم فرمود : آرى خوب كارى است ، زيرا خدا ميفرمايد : ( سوره 66 آيه 6
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ
يعنى ) اى كسانى كه ايمان آورده و گرويدهايد خودتان و كسانتان ( زن و فرزندتان ) را ( بسبب اطاعت و پيروى از خدا و رسول و معصيت و گناه نكردن و امر بمعروف و پسنديده و نهى از منكر و ناشايسته ) حفظ كرده و نگهداريد از آتشى كه هيزم و افروزندهء آن مردماند و سنگها . و فرموده : ( سوره 20 آيه 132
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها
يعنى اى محمّد « صلّى اللَّه عليه و آله » ) و اهل و خويشاوندان خود را به نماز امر نموده و فرمان ده ، و بر آن صبر و شكيبائى داشته ( ثابت و پابرجا ) باش .