تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 146

مساهمون:

ص١٤٦
و كيفر است ، حضرت فرمود : معنى فرمايش رسول خدا از اين جهت و راه نيست كه تو رفته و ميبينى و مردم رفته و مىبينى ( معنى اختلاف در فرمايش پيغمبر اكرم ناسازگارى نيست ، بلكه ) جز اين نيست كه رسول خدا معنى قول و گفتار خداى توانا و بزرگ را اراده نموده و خواسته : ( سوره 9 آيه 122
فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
يعنى ) پس چرا از هر گروهى دسته‌اى ( نزد رسول خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) نميروند تا در بارهء دين و آئين فقه و علم به احكام شرعيّه را بياموزند و كسان خود را هر گاه بسوى ايشان باز گشتند ( از مخالفت و نافرمانى احكامى را كه ياد گرفته‌اند ) بترسانند ، تا آنان ( بسبب آگاه‌شدنشان بر احكام از معصيت و گناه ) بپرهيزند . پس خداى توانا و بزرگ ايشان را فرمان داده اينكه نزد رسول خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) رفته و نزد آن حضرت رفت و آمد نمايند و ( احكام را ) ياد گيرند و چون نزد قوم و گروه خودشان باز گشتند به آنان ياد دهند ، جز اين نيست كه رسول خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) اختلاف و رفت
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 146 | العلامة المجلسي / فيض الاسلام