آن ( چه اين مرد ميداند ) علم و دانائى است كه نادان به آن را زيان نرساند ، و دانايش را سودى نبخشد ، پس از آن آن حضرت ( صلّى اللَّه عليه و آله ) فرمود : جز اين نيست علم و دانائى ( كه موجب سعادت و نيكبختى هميشگى است ) سه علم است :
( 1 )
آيهء محكمه
و نشانه استوار ( علم اصول عقائد كه آيات و نشانههاى آن استوار است ) و ( 2 )
فريضهء عادله
و واجب بين افراط و تفريط ( علم اخلاق كه خويش از روى عقل و بدش از روى جهل است ، و بر هر كس واجب است آنچه را از روى عقل است بپذيرد و آنچه را از روى جهل است نپذيرد و ( 3 )
سنّت قائمه
و احكام برپا و هميشه ( مسائل حلال و حرام كه تا روز قيامت تغييرپذير نيست ) و جز اينها فضل و برترى است ( علم و دانائى سودرسان كه موجب سعادت و نيكبختى شود نميباشد ) .
مرحوم مجلسىّ ميفرمايد : علّامه صيغه و هيئت و چگونگى مبالغه است يعنى بسيار دانا ، و تاء براى مبالغه و رسا بودن سخن است ، فرمايش آن حضرت ( صلّى اللَّه عليه و آله ) و چيست
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 129
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٩