فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا ( 2 )
پس چون عدّهء آنان به سر رسيد ، [ يا ] به شايستگى نگاهشان داريد ، يا به شايستگى از آنان جدا شويد ، ودو تن [ مرد ] عادل را از ميان خود گواه گيريد ، وگواهى را براي خدا به پا داريد . اين است اندرزى كه به آن كس كه به خدا وروز بازپسين ايمان دارد ، داده مىشود ، وهر كس از خدا پروا كند ، [ خدا ] براي أو راه بيرونشدنى قرار مىدهد . ( 2 )