بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، اى پيامبر ، چون زنان را طلاق گوييد ، در [ زمانبندى ] عدّهء آنان طلاقشان گوييد وحساب آن عدّه را نگه داريد ، واز خدا ، پروردگارتان بترسيد . آنان را از خانههايشان بيرون مكنيد ، وبيرون نروند مگر آنكه مرتكب كار زشت آشكارى شده باشند . اين است احكام الهى . وهر كس از مقرّرات خدا [ پاى ] فراتر نهد ، قطعاً به خودش ستم كرده است . نمىدانى ، شايد خدا پس از اين ، پيشامدى پديد آورد . ( 1 )