إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرَاتٍ مِنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَى وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَائِي قَالُوا آَذَنَّاكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ( 47 )
دانستن هنگام رستاخيز فقط منحصر به اوست ، وميوهها از غلافهايشان بيرون نمىآيند وهيچ مادينهاى بار نمىگيرد وبار نمىگذارد مگر آنكه أو به آن علم دارد . وروزى كه [ خدا ] آنان را ندا مىدهد : « شريكان من كجايند ؟ » مىگويند : « با بانگ رسا به تو مىگوييم كه هيچ گواهى از ميان ما نيست . » ( 47 )