هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آَمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 119 )
هان ، شما كساني هستيد كه آنان را دوست داريد ، و [ حال آنكه ] آنان شما را دوست ندارند ، وشما به همهء كتابها [ ى خدا ] ايمان داريد وچون با شما برخورد كنند مىگويند : « ايمان آورديم . » وچون [ با هم ] خلوت كنند ، از شدت خشم بر شما ، سر انگشتان خود را مىگزند . بگو : « به خشم خود بميريد » كه خداوند به راز درون سينهها داناست . ( 119 )