وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآَنٍ غَيْرِ هَذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 15 )
وچون آيات روشنِ ما بر آنان خوانده شود ، آنان كه به ديدار ما اميد ندارند مىگويند : « قرآن ديگرى جز اين بياور ، يا آن را عوض كن . » بگو : « مرا نرسد كه آن را از پيش خود عوض كنم . جز آنچه را كه به من وحى مىشود پيروى نمىكنم . اگر پروردگارم را نافرمانى كنم ، از عذاب روزى بزرگ مىترسم . » ( 15 )