وَاخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاءُ وَتَهْدِي مَنْ تَشَاءُ أَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ ( 155 )
وموسى از ميان قوم خود هفتاد مرد براي ميعاد ما برگزيد ، وچون زلزله ، آنان را فرو گرفت ، گفت : « پروردگارا ، اگر مىخواستى ، آنان را ومرا پيش از اين هلاك مىساختى . آيا ما را به [ سزاى ] آنچه كمخردانِ ما كردهاند هلاك مىكنى ؟ اين جز آزمايش تو نيست هر كه را بخواهى به وسيلهء آن گمراه وهر كه را بخواهى هدايت مىكنى تو سرور مايى پس ما را بيامرز وبه ما رحم كن ، وتو بهترين آمرزندگانى . » ( 155 )