سال گريست
و غذائى به پيش آن حضرت گذاشته نشد مگر آنكه گريست تا آنجا كه غلامش عرض كرد اى فرزند رسول خدا آيا روزگار اندوه تو بسر نيامد ؟ فرمود : واى بر تو يعقوب پيغمبر دوازده پسر داشت و خداوند يكى از آنان را از چشم او پنهان كرد يعقوب از بس بر او گريست ديدگانش كور و موى سرش از اندوه سفيد گشت و پشتش از بار غم خميد و حال آنكه پسرش در دنيا زنده بود و من خودم ديدم كه پدرم و برادرم و عمويم و هفده نفر از خاندانم كشته و در كنار من افتاده بودند پس چگونه روزگار اندوه من بسر آيد ؟
( آنچه در بارهء شب بيست و يكم و بيست و سوم ماه رمضان رسيده است )
5 - فضيل بن يسار گويد : امام باقر عليه السّلام را عادت اين بود كه چون شب بيست و يكم و بيست و سوم ميشد بدعا مىپرداخت تا نيمهء شب و چون شب از نيمه ميگذشت نماز ميخواند
6 - سليمان جعفرى گويد : امام موسى بن جعفر فرمود : شب بيست و يكم و بيست و سوم يك صد ركعت نماز بخوان در هر ركعت حمد يك بار و * ( قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ ) * ده بار .