سال صد و چهل و هفتم :
استيلاء كفار اتراك بر بلاد تفليس و انهزام اهل اسلام ، موت عبد اللّه بن علي قائد بني اميّه در حبس أبو جعفر - رومى .
سال صد و چهل و هشتم « 1 » :
ابن طلحه گويد : رحلت حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام در سنهء صد و چهل و هشت واقع شد در خلافت منصور ، ولادت در ثمانين ، عمر آنحضرت شصت و هشت ، هذا هو الأظهر ، و قيل غير ذلك ، و عبدالعزيز جنابذي به همين روش گفته ، و عمر را شصت و يك گفته ، و شيخ مفيد مولد را هشتاد و سه گفته و فوت را در شوال صد و چهل و هشت عمر خمس و ستّون ، إمامته أربع و ثلاثون ، ابن الخشاب : عمر آن حضرت خمس و ستّون و يقال ثمان و ستّون توفي سنة مائة و ثمان و أربعين ، مولده ثلاث و ثمانون ، مقامه مع جدّه عليّ بن الحسين اثنى عشر سنة و أيّاما و في الثانية : كان مقامه مع جدّه خمس عشر سنة و توفّي أبو جعفر و لأبي عبد اللّه أربع و ثلاثون سنة في احدى الروايتين ، و أقام بالمدينة أربعا و ثلاثين سنة ، و كان عمره في احدى الروايتين خمسا و ستّين ، و في الرواية الاخرى ثمان و ستّين ، قال لنا الزارع : و الاولى هى الصحيحة ، در سال فوت حضرت صادق عليه السّلام حضرت امام موسى عليه السّلام نوزده ساله بود لرواية عليّ بن أبي حمزة - كشف الغمة .
رحلت حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام صد و چهل و هشت بود ، يكى از أئمه اثنى عشر بود بنا بر مذهب اماميه ، و از جملهء سادات اهل بيت بود ، و ملقّب بصادق شد از جهت اينكه راست گفتار بود ، و فضل آن حضرت مشهورتر است از اينكه مذكور شود رحلت فرمود در ماه شوال سنهء صد و چهل و هشت در مدينه ، و حكايت كرد كشاجم در كتاب مصايد و مطارد اينكه حضرت جعفر عليه السّلام سؤال كرد از أبي حنيفه كه چه ميگوئى محرميكه بشكند رباعيه آهوئى ؟ در جواب گفت : يا فرزند رسول خداى نميدانم كه
هامش
( 1 ) سال سى و پنجم آخر خلافت حضرت صادق عليه السلام ، و اول امامت حضرت امام موسى عليه السلام .