پس « 1 » از آن به استصواب نواب خان فلك جناب ، بهيأت اجتماعى متوجه دفع و رفع آن طايفهء ياغيه گرديده قلع و قمع نهال آمال آن مفسدان بدسگال را پيشنهاد همت بلند نهاد ساختند و جاسوسان جلد سبكپاى راه پيماى مژدهء
« أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها »
« 2 » ، و بشارت قضا اشارت
« فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ »
« 3 » ، به گوش آن گروه كه پيشواى اصحاب الجحيم بودند رسانيد و گيلانيان بديدهء خوف و بيم علامات
« إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ »
« 4 » ديده ، بعضى را كه دلبستگى فى الجمله بحيات دو روزهء اين جهان فانى و مهلتى در ايام خسارت انجام زندگانى بود ، نعمت وجود را غنيمت شمرده بمضمون « من نجى برأسه فقد ربح » عمل نموده و پاى تمكن و قرار « 5 » در وادى هزيمت و فرار نهاده تا منزل قرارگاه خويش كه مقدمهء دار البوارست جائى نغنودند و جمعى را پنجهء تقدير گريبان تقليد گرفته و به فحواى « بلوغ آلامال فى ركوب الاهوال » از راه رفته باستقبال لشكر طوفان اثر شتافتند و بعد از مساحت مسافت آن طريق پر آفت چون تباعد به تقارب انجاميد و علامت اهل خلاف مرئى گرديد ، سپاه ظفر انتباه از گرد راه ، كغيث هاطل او كليث صايل ، بر آن گروه بىشكوه جاهل حمله برده ، مانند باد صرصر كه بر تودهء خاكستر و خاك وزد ، ياسيل خروشان كه بر پشتهء خس و خاشاك رسد ، آن جمع پريشان بىسامان را از پيش برداشتند .
شعر
نيايد « 6 » بميدان درنده « 7 » شير * اگر چند روباه باشد دلير
بود در شكار ارچه سگ تيز چنگ * كجا آورد تاب چنگ « 8 » پلنگ
هامش
( 1 ) - م : و پس .
( 2 ) - سورهء 22 - آيهء 7 .
( 3 ) - سورهء 9 - آيهء 34 .
( 4 ) - سورهء 22 - آيهء 1 .
( 5 ) - م : فرار .
( 6 ) - م : نيابد .
( 7 ) - م : دررنده .
( 8 ) - د : جنگ .