و در آن وقت كه ديگران عشق مىباختند ، اسپ تاخته ، تا بهرجانب كه دوانيدم ، بلا را گرد خويش درآمده ديدم .
« لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ يا عِبادِ فَاتَّقُونِ »
« - 1 » 240 مرگ را با همه ناخوشى با دل خوش كرده ، و به قضا از بن گوش رضا داده ، و كار - دور از همه دوستان - چنان تنگ شده بود ، كه « 1 » از تاتار در تاتار مىگريختم ، و از اين طايفه كه پس پشت بودند ، روى بطايفهاى كه روياروى « 2 » بودند ، مىنهاد « 3 » ، و هرچند « 4 » سعادت شهادت كه سعدا را غايت أمنيّت و كمال ارادتست « 5 »
« وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ »
« - 2 » 241 نه سهلست « 6 » ، و حبّذا آن نفس كه مرتبهء عالى
« أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ »
« - 3 » 242 را اهلست ؛ فتك فظيع و سفك شنيع دشوار مىداشتم ، و آنكه « 7 » قالب مسكين كه مسكن روح نازنينست ، عمرى مصاحب جان شيرين بوده ، و در گرم و سرد و خير و شر موافقت و مساعدت او نموده ، در حوصلهء
هامش
( 1 ) متن مطابقست با : مى ، باقى نسخ : شده كه
( 2 ) متن مطابقست با :
مى . هت : روى با روى ، سى ، كر : روباروى
( 3 ) سى : مىنهادم
( 4 ) مى ، كو : مىنهاد هرچند
( 5 ) هت ، كر : اراده است
( 6 ) متن مطابقست با : هت ، باقى نسخ : سهلست
( 7 ) مى : اينكه
( - 1 ) قرآن كريم : 39 / 16
( - 2 ) قرآن كريم : 83 / 26
( - 3 ) قرآن كريم : 3 / 169 ، 170