نتيجهء قطعى دارد معرّفى كند و طفرهء از خاص بعام را كه در دليل استقراء ارسطو « 1 » وجود دارد از ميان بردارد و بزرگترين بهرهبردارى از آن را كه اثبات صانع و مدبّر حكيم جهان هستى است و بيش از دليلهاى عقلى مورد اتّكاء قرآن كريم است بنمايد و براستى كه از عهدهء اين كار به خوبى برآمده است فجزاه اللّه عن الاسلام خيرا و متّع اللّه المسلمين به طول بقائه بمحمد و آله .
سيد احمد فهرى
هامش
( 1 ) مشهور آنست كه ارسطو يا ( ارسطاطاليس ) حكيم معروف يونانى كه در سال 384 پيش از ميلاد در ( استاگيرا ) كه از مستعمرات يونان و تابع ( مقدونيه ) بوده است متولد و در حدود سال ( 323 ) پيش از ميلاد در شهر ( خلگيس ) وفات نموده است بر حسب خواهش اسكندر كبير در قرن 4 پيش از ميلاد مسيح منطق را تدوين كرد و اسكندر معادل پانصد هزار دينار در برابر انجام اين كار برسم انعام بوى داد و نيز معادل يكصد و بيست هزار دينار حقوق ساليانه براى ، وى مقرر داشت و به اين جهت پيشينيان ، منطق را ( ميراث ذى القرنين ) گفتند ، حكيم متاله سبزوارى گويد :الفه الحكيم رسطاليس * ميراث ذى القرنين القديس