احكام شرعى صادر نمىكنند و هرچه به عين الدوله پيغام دادند ، فايده نكرد . خيلى علما از آبرو افتادهاند .
در بيست و هشتم رجب المرجب ، در حوالى دوشانتپه ، جنگ هفت لشكر « 1 » كه معمول است ، در ايران سالى يك دفعه مىنمايند ، براى اعتبار نظام در حضور شاه نمودند . چون بايد در اين جنگ از هفت طبقه نظام از پياده و سوار و قزاق و توپچى و غيره باشد ، به اين اسم مشهور است . ترتيب اين به سبك جنگ واقعى است . لكن در تفنگ و توپ فقط باروط تنها مىريزند . در آن روز از وزراى داخله و خارجه و بزرگان ايرانى همه حضور داشتند و چادرهاى مخصوص ، سپهسالار براى همه زده بود . در آن روز دو نفر توپچى كشته شد . لهذا شاه زود حكم كرد كه جنگ را تمام كردند و تمام قشونى كه امسال در اطراف طهران اردو زده بودند ، حضور داشتند . مىگويند تمام قشون حاضر از پياده و سوار ، قريب سى هزار نفر است و تا حال چنين اردويى در طهران جمع نشده .
تجار ايران به شراكت امتياز كشيدن راهآهن شميران تا طهران را از دولت در ماه رجب گرفتهاند .
در عشر اول شعبان ، در طهران شهرت دارد كه مردم روسيه در سرحد استر اباد يك نفر از قزاقهاى ايران را كشتهاند . هرروزه وزراى ايران در تلگرافخانه مشغول مخابرهء تلگرافى هستند .
در روزنامهء ايران يكبار نام اتابيك را « جناب مستطاب اشرف اتابيك اعظم » ، بعد از عزلش نوشته بود و در دفعهء ديگر « جناب امين السلطان » ذكر كرده . شاه هم گاهى « اتابيك » مىگويد و گاهى « امين السلطان » اسم مىبرد . بدين دلايل مىگويند بايد او معزول نباشد و براى مطلبى به خارجه رفته ، چنان كه هيچ يك از اجزاى او معزول نشدهاند . در روزنامهء دولتى ايران نوشتهاند كه اتابيك به منچورى چين رفته است .
در ماه شعبان و رجب ، كارها به دست وزراى اربعه مىباشد . عين الدوله وزير داخله و حاكم طهران و خالصه و رئيس كالسكه خانه و طويله و بعضى مناصب ديگر . سپهسالار
هامش
( 1 ) . مانورManoeuvreنظامى را جنگ هفت لشكر مىگفتند .