تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآت الوقايع مظفرى ( فارسى ) — صفحة 275

مساهمون:

ص٢٧٥
هستند ، كسى را نمىرسد كه در حق ايشان سخن گويد . همين‌قدر كه ارادهء يكى از ايشان به اهداى نشان خود به پادشاهى تاجدار قرار گرفت كافى خواهد بود . اما سايرين ، پس شرط اعطاى « نشان اقدس » در داخلهء دولت به يكى از وزراى عظام آن است كه آن وزير بعد از آن‌كه به‌علاوهء خدمات مختصى به واسطهء يك تدبير بزرگى ، نيز در دايره متعلقه به خود خدمت نمايانى به دولت نمايد كه از آن خدمت ترقى و افزايش شايسته نسبت به حالت دولت حاصل آيد و در نظر اقدس همايون و امناى دولت ، محسوسا واضح و آشكار شود كه اين تدبير وسعت و پيشرفت امور دولت را زياده بر آنچه بوده باعث افزونى شد ، در اين‌صورت آن وزير استحقاق حقيقى براى دريافت « 1 » آن نشان خواهد داشت و امتيازات آن در ضمن مقالهء چهارم بيان خواهد شد . و در خارجه آن است كه آن وزير دولت خارج نيز شرايط مقرره را ظاهر سازد ، اعم از اين‌كه آن شرايط نسبت به دولت متبوعهء او كه دوست اين دولت است باشد يا نسبت به اين دولت عليه باشد ، به‌طورىكه فوائد عمده بر آن مترتب آيد . در اين‌صورت مىتوان اين نشان جليل الشأن را به تصديق سفراى اين دولت عليّه بر آن وزير نيكخواه عطا و عنايت نمود .

مقاله ثانيه

شرط اعطاى نشان قدس به يكى از سرداران بزرگ آن است كه در مقام لشكركشى و جنگ با دشمن منشأ فتح بزرگ فوق العاده براى دولت متبوعهء خود باشد ، مشروط بر اين‌كه درجات نشان‌ها را كه در قانون نظام مقرر است مشروحا بعد از فتوحات و خدمات نمايان جايز و نائل شده باشد . در اين‌صورت نظر به ظهور فتح نمايان و طى مراتب نشان‌هاى نظامى ، مستحق دريافت « 2 » اين نشان جليل خواهد بود و در حق حكام و ولات بزرگ آن است كه به علاوهء اداى تكاليف عاديهء حكومتى ، اعم از اداى منال ديوانى و سرپرستى آحاد و افراد ناس كه به دست اختيار او سپرده شده‌اند و رفع ظلم و بدعت و تأمين طرق و شوارع .

تمثال مبارك حضرت مرتضوى

از جمله نشان‌هاى دولت ايران تمثال مبارك حضرت امير المؤمنين على مرتضى عليه السّلام است كه مخصوص اعلىحضرت شهريارى است . ايجادش در سال 1273 هجرى شد ، وقتى كه مملكت هرات در سلطنت اعلىحضرت ناصر الدين شاه قاجار به دست سلطان مراد ميرزا حسام السلطنه مفتوح شد و خبرش در طهران به خاكپاى همايونى رسيد ، محض تبرك و تيمن ،
هامش
( 1 ) . متن : اعطاى ( 2 ) . متن : اعطاى
مرآت الوقايع مظفرى ( فارسى ) — صفحة 275 | عبد الحسين خان ملك المؤرخين ( لسان السلطنه ) / عبدالحسين نوائى