عليه و آله -
پس از آن سرش را از سجده برداشت ، و دوباره به سجده رفت ، شنيدم كه اين بار مىگفت : - خدايا - تن و روحم هر دو برايت سجده كرده ، و دلم بر آن ايمان آورده است ، اين است دو دست جنايتكارم - كه در برابرت به خاك افتاده - اى خداى بزرگى كه اميد به انجام هر كار بزرگى از تو است ، گناه بزرگ مرا ببخش ، كه جز خداى بزرگ كسى توانائى آمرزيدن گناه بزرگ را ندارد . - او گفت : - سپس سرش را از سجده برداشت و براى بار سوم به سجده رفت - اين دفعه - شنيدم كه ميگفت : - خدايا - از عذاب توبه گذشتت ، و از غضب توبه رضا و خوشنوديت ، و از عقوبت توبه عفو و بخششت پناه ميبرم ، - آرى در حقيقت - از ذات مقدست به سوى تو پناهنده ميشوم - خدايا - تو چنانى كه خودت ثناى خودت گفته اى ، نه آنچنان كه ديگران ثناى تو گفته اند ، بعد سرش را از سجده برداشت و براى دفعه چهارم به سجده رفت و گفت : - خدايا - به نور و جهت ( كه آسمانها و زمين با آن روشن شده و تاريكىها با آن زايل گشته و كار اولين و آخرين با آن به صلاح آمده ) پناه ميبرم ، مبادا غضبت بر من حلول كند ، و يا عذابت بر من نازل شود - خدايا - از زوال نعمتت ، و از ناگهان رسيدن عذابت ، و تغيير يافتن سلامتى ، و از تمام خشمها و غضبت ، به تو پناه ميبرم - خدايا - به آنچه توانائى انجامش را دارم ميتوانى مؤاخذه ام كنى و هيچ نيرو و توانائى نيست مگر بواسطهء ذات مقدس تو » .
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 345
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٤٥