را مسح مىكرد ، سپس مىگفت : « خدايا تمام ستايشها مخصوص تو است . معبودى جز تو كه داناى به پنهان و آشكارى نيست . خدايا غم و اندوه و فتنه هاى پيدا و نهان را از ما بر طرف ساز . » بعد فرمود : كسى نيست از امت من كه اين عمل را بجا آورد ، مگر آنكه از خداوند عز و جل آنچه را بخواهد به او عطا مىكند .
مؤلف : سيد بن طاوس در « فلاح السائل » قريب به همين معنى را از كتاب « مسمع كردين » روايت كرده است .
دعاى آن حضرت بعد از هر نماز
394 - در كتاب « كنز » كراجكى : با ذكر سند از « انس بن مالك » روايت شده كه : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بعد از هر نماز مىگفت : « خدايا از دانشى كه سودى نبخشد . و دلى كه خاشع نباشد . و جانى كه - هرگز - سير نشود و دعائى كه به اجابت نرسد ، به تو پناه مىبرم . خدايا از اين چهار ، به تو پناه مىبرم » .
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 338
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٣٨