آفتاب ، و صداى آب ، و آواز درختان - همه و همه - سجده كنندهء تواند . اى خدا .
شريكى براى تو نيست . خدايا ما را بهتر از آنچه ديگران گمان مىكنند قرار ده ، و گناهانمان را كه به آن اطلاعى ندارند بيامرز . خدا مرا كافى است . معبودى جز او نيست . بر او توكل مىكنم . و او پروردگار عرش بزرگ است ، به او ايمان آورده ايم تمام كارها از نزد پروردگار ما است ، ليكن تنها خردمندان ميدانند ، پروردگارا دلهاى ما را ملغزان ، و از نزد خودت رحمتى بر ما ارزانى دار ، زيرا كه تو تنها بخشنده ميباشى »
دعاى آن حضرت در شب نيمه ماه شعبان
396 - سيد بن طاوس در « اقبال » در أعمال شب نيمهء شعبان روايت كرده - تا آنجا كه گويد : - رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در آن شب چنين دعا ميكرد : « خدايا خشيت و خوفت را ، بقدرى در دلم قرار ده كه مانع از معصيت و نافرمانيم بشود همچنين به اطاعت و فرمانبرداريت ، به اندازه اى مرا موفق دار كه موجب رضايت و خوشنودى تو گردد ، و از يقين بقدرى به من موهبت نما كه با داشتن آن تمام مصيبتهاى دنيا برايم آسان شود . خدايا ! ! تا زنده ايم ما را از چشم و گوش و توانائى كه به ما بخشيده اى
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 340
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٤٠