سال هزار و صد و چهل و هفتم
موكب طهماسبقلى خان از همدان و سنندج روانهء مراغه و مغان شد . سرخاى لگزى از شروان فرار كرده به داغستان رفت و او در شماخى نزول گزيد . سرخاى خان جنگ درانداخته منهزم به چركس رفت و فولاد خان حاكم داغستان شده طهماسبقلى خان عزيمت گنجه كرده صفى خان بغايرى را به استخلاص دربند و بادكوبه مأمور و بالاخره مظفر و منصور آمد .
سال هزار و صد و چهل و هشتم
طهماسبقلى خان به قارص رفته بغارتيد و از آنجا به ايروان درآمد و بگرفت . عبد اللّه پاشا سرعسكر روميه با يكصد و بيست هزار سوار به رزم آمد . طهماسبقلى خان افشار با پانزده هزار سوار جرار او را استقبال كرده در دو فرسنگى قريهء اخى كندى منازعه درپيوست ، توپخانه به تصرف قزلباشيه درآمد و پاشا مقهور و مقتول شد و تمامت آذربايجان مستخلص و صافى شد . و طهماسبقلى خان به مغان رسيد و معجب گرديد .
طهماسبقلى خان در مغان به صوابديد اعاظم و اكابر ايران تاج خسروى بر سر نهاده جلوس نمود و نام شاه عباس صفوى « 1 » را از سكه و خطبه بينداخت و خود را به « نادر شاه » موسوم و مشهور ساخت .
سال هزار و صد و چهل و نهم
نادر شاه افشار خراسان را به پسر خود رضا قلى ميرزا كه در سنهء هزار و صد و دوازده متولد شده بود واگذاشت كه متوجه تركستان شود . و آذربايجان را از حد قپلان كوهالى آرپهچائى و منتهاى داغستان و گرجستان به برادر خود ابراهيم خان سپرد . و ايلچى به روم فرستاد و قرار مصالحه داد . و ايلچى نزد خورشيد كلاه روس « 2 » فرستاده عزيمت قندهار نمود . مراد خان حاكم باب الابواب را به دربار آوردند و در حوالى سيستان بكشت . و بلوچستان را منظم كرده به حوالى قندهار آمده شهرى بساخت و به « نادر آباد » موسوم كرد ، و قندهار را محاصره نمود . و رضا قلى ميرزا اندخود و بلخ را مفتوح ساخت و عازم
هامش
( 1 ) - يعنى شاه عباس سوم ( ثالث ) .
( 2 ) - درخصوص روابط نادر با روسيه و مكاتبات رسمى وى با دربار روسيه رجوع شود به كتاب « نادر شاه و بازماندگانش » نوشتهء عبد الحسين نوائى ، انتشارات زرين ، 1369 .