شها فقر و فنا از ما و مال و ملك جاه از تو * چو عالم را بقائى نيست خواه از ما و خواه از تو
سام ميرزا ، تذكره الشعراء فارسى ترتيب داده ، شعراء معاصرين خود را نوشته موسوم به « تذكرهء ساميه » « 27 » كرده و بسيار خوب نوشته است .
اين افراد و رباعى ازوست . نظم :
پابوس سگ يار نكوئى هوسم نيست * در سر هوسم هست ولى دسترسم نيست
كند سگت زوفا ميل دوستدارى من * عجب كه عار نمىآيدش زيارى من
حاصل عمر نثار ره يارى كردم * شادم از زندگى خويش كه كارى كردم
رباعى :
معشوقه چه عشوه دلاويز كند * عاشق زبلا چگونه پرهيز كند
باد است نصيحت كسان در گوشم * اما بادى كه آتشم تيز كند
و اين رباعى از القاسب [ القاص ] ميرزا برادر شاه خلافت پناه است كه به روم رفت . « 28 » باعث مكرر آمدن سلطان سليمان خواند كار روم به ديار ايران القاسب ميرزا بود . ازوست رباعى :
چون پرده ز روى كارها برخيزد * معلوم شود كه در چكاريم همه
و اين رباعى از بهرام ميرزا برادر اعيانى آن حضرتست . رباعى :
بهرام در اين سراچه پر شر و شور * تا كى به حيات خويش باشى مغرور
كرده است در اين باديه صياد اجل * در هر قدمى هزار بهرام به گور
هامش
( 27 ) - نگاه كنيد به سام ميرزا صفوى : « تحفه سامى » ، به كوشش حسن وحيد دستگردى
( 28 ) - القاص ميرزا مدتى به دربار عثمانى پناه برده بود و در ترغيب لشكركشيهاى دولت عثمانى به ايران در اين ايام بىتأثير نبود .