( 932 - 1228 / 1526 - 1813 ) روى كار آمد و بر ناحيهاى كه اكنون سوراكارتا را تشكيل مىدهد تمركز داشت و به وسيلهء پدر سنه پتى ( در لغت به معنى « فرمانده » يعنى فرماندهء مخدوم اصلى سلطان بچنگ ) كه اصل و نسب او در مهى از افسانه پوشيده شده است ، افسانههايى كه به قصد ارتباط دادن وى با خاندانهاى سلطنتى پيشين ، مانند خاندانهاى سلسلهء ماجاپاهيت ساخته و پرداخته شدهاند . نوهء او سلطان اگونك ، يكى از بزرگترين حكمروايان اندونزى است كه اين سلسله عرضه داشته است . وى شهر سورابايا را كه با ماتارام رقابت مىكرد تسخير كرد و قدرت خود را تا جزيره مادورا و بورنئو گسترش داد ؛ در 1625 عنوان سوسوهونان ( در لغت به معناى پاى شاهانه كه مثلا بر سر فرمانرواى زيردست كه براى ادامه احترام آمده گذاشته مىشود ) اتخاذ كرد . هلنديها كه آن را به « امپراتور » برگردانيدهاند آن را مناسب ترجمه نكردهاند ، زيرا اين اصطلاح يكبار معنايى دينى دارد و با اولياء و قديسان افسانهاى كه گويند اولينبار آنها اسلام را به جاوه آوردهاند مربوط مىشود .
هلنديهاى باتاويا در جاوه قدرتى شده بودند و مخالف سياستهاى شديدا اسلامى انگونگ و برقرار كردن ارتباط نزديكتر با عربستان و احياى امپراتورى پيشين جاوه ، يعنى امپراتورى ماجاپاهيت بودند . جانشينان ناتوانتر انگونگ سرانجام با هلنديها از در سازش درآمدند و در سال 1684 پيمانى با آنها بستند كه عملا سلطنت ماتارام را وابسته و تابع شركت هند شرقى هلند كرد كه اكنون بر قسمتى از بخش غربى جاوه مستولى شده و در حقيقت آن جزيره را به دو بخش تقسيم كرده بود . در اوايل قرن دوازدهم / هيجدهم در منازعات داخلى ماتارام ، يعنى جنگ جانشينى اول و دوم ماتارام ( 1116 - 1117 / 1704 - 1705 و 1133 - 1134 / 1721 - 1722 ) از هلندىها كمك خواسته شد و مشاجرات بعدى منجر به تقسيم ماتارام ميان مدعيان رقيب شد ( 1168 / 1755 ) و در نتيجهء اين تقسيم ، دو سلطنت جداگانه در سوراكارتا و جوگجاكاراتا پديد آمد ( بنگريد به شماره 184 - 185 ) .
كتابشناسى
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوم ، « جاوه » ( ا . و . نيوونهويس ) ، « سوراكارتا » ( سى . سى . گ ) .
- د . جى . ا . هال ، تاريخ جنوبشرقى آسيا ، ويرايش چهارم ، 303 - 308 ، 337 - 338 ، 346 - 354 ، 359 - 360 ، با شجرهنامه در صفحه 972 .
- م . سى . ريكلفس ، تاريخ اندونزى جديد از سال 1300 ، ويرايش دوم ، 39 - 48 ، 69 - 93 .