( * * ) 451 / 1059 ابراهيم بن مسعود ، ابو المظفر ظهير الدوله و ناصر الملّه
( * * ) 492 / 1099 مسعود سوم ابن ابراهيم ، ابو سعد ابو الملوك علاء الدوله و الدين
508 / 1115 شيرزاد بن مسعود سوم ، عضد الدوله ، كمال الدوله
( * * ) 509 / 1116 ملك ارسلان يا ارسلان شاه بن مسعود سوم ، سلطان الدوله
510 / 1117 سلجوقيان غزنين را متصرف مىشوند
( * * ) 511 / 1117 بهرامشاه بن مسعود سوم ، دور اول حكمرانى
545 / 1150 غورىها غزنين را مىگيرند
547 / 1152 يا بعد بهرامشاه بن مسعود سوم ، دور دوم
( * * ) ؟ 552 / 1157 خسرو شاه بن بهرامشاه ، معز الدوله ، بعدا فقط در شمال غربى هند
555 - 582 / 1160 - 1186 خسرو ملك بن خسرو شاه ، ابو المظفر تاج الدوله ، در شمالغربى هند ، مقتول در 587 / 1191
582 / 1186 استيلاى غوريان
هنگام مرگ امير عبد الملك سامانى در 350 / 961 ( بنگريد به شمارهء 83 ) ، الپتگين ، فرمانده سپاه سامانيان در خراسان كه از غلامان ترك بود ، بر آن شد تا با دگرگون ساختن امر جانشينى در بخارا ، ورق را به سود خود بگرداند ، اما موفق نشد و مجبور شد با سپاهيان خود به غزنين عقب نشيند . در اينجا در حاشيهء مملكت سامانى و در مقابل سرزمين كافرنشين هند ، يك عده از فرماندهان ترك پس از الپتگين ، با اطاعت رسمى از سامانيان به حكومت پرداختند ، تا اينكه در 366 / 977 سبكتگين به قدرت رسيد . در زمان او سنت غزنويان در تاختوتاز به سرزمين هند ، در جستجوى غنيمت و برده ، پا گرفت ، ولى اين پسرش محمود بود كه استقلال كامل يافت و در سراسر شرق دنياى اسلامى به نام پتك كافران شهرت پيدا كرد و درهء گنگ را تا ماتهورا و كنوج و تا كاتهياوار ، براى حمله به بتخانه سومنات ، تسخير كرد . در شمال ، آمودريا ( جيحون ) را مرز ميان قلمرو خويش و دولت متخاصم قرهخانيان ( بنگريد به شمارهء 90 ) قرار داد و خوارزم را به مستملكات خود ملحق ساخت . سپس ايالت پيشين سامانيان ، خراسان را گرفت و نزديك به پايان عمرش لشگريان او به شمال و مغرب ايران تاختند و دولت آل بويه را در آنجا برانداختند ( بنگريد به شمارهء 75 ، 1 ) .
سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — صفحة 564
مساهمون: كليفورد ادموند باسورث
ص٥٦٤