159 ) . مؤسس اين سلسله شمس الدين محمد اول با يك شاهزاده خانم غورى ازدواج كرده بود و در نتيجه ، آل كرت مىتوانستند ادعا كنند كه تا اندازهاى وارث غوريان هستند و از مراكز قبلى غوريان ، هرات و قلاع داخل غور حكومت مىكردند .
مغولان نورسيده به شمس الدين اجازه دادند كه سرزمينهاى خود را به عنوان تابع و دستنشاندهء آنان حفظ كند و آل كرت نهان در مأمنهاى قلمرو خود ، در هرات و كوههاى غير قابل دسترس غور ، متحدان وفادار ايلخانيان باقى ماندند . پس از مرگ سلطان ابو سعيد و زوال قدرت ايلخانيان در خراسان ، معز الدين پيرحسين محمد اين فرصت و امكان را يافت كه اميرنشين خود را كه اكنون مرزهاى آن به مغرب خراسان و قلمرو سربداران ( بنگريد به شماره 143 ) مىرسيد ، ترقى دهد و به قلل شامخ قدرت و جلال برساند . اما برآمدن تيمور قدرت آل كرت را نابسامان كرد و با مرگ غياث الدين دوم پير على ، كه خراجگزار تيمور بود ، تيمور تمام قلمرو آل كرت را ضميمهء مملكت خود كرد .
كتابشناسى
- لين - پول ، 252 ؛ زامباور ، 256 - 257 ؛ البوم ، 50 .
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوم ، « كرت » ( ت . و . هيگ و ب . اشپولر ) ؛ دانشنامهء ايرانى ، « آل كرت » ( ب . اشپولر ) .
- ب . اشپولر ، مغولان در ايران . سياست و دستگاه ادارى و فرهنگ دورهء ايلخانيان 1220 - 1350 ، چاپ چهارم ، 129 - 133 .
- ل . جى . پوتر ، سلسله كرت هرات . دين و سياست در ايران سدههاى ميانه ، رسالهء دكترى ، دانشگاه كلمبيا ، نيويورك ، 1992 ، چاپ نشده است .