خراجگزار مغولان گشتند ، بعد از اين حكمرانى لؤلؤ به شدت در متابعت از آنها بود ، و وى چنانكه از سكههاى مضروب در 652 / 1254 هويداست ، آنها را به عنوان امراى متبوع خود پذيرفته است . او كوشيد كه قدرت خود را به پسرانش انتقال دهد و قلمرواش را ميان آنها تقسيم كند ، اما چون پس از مرگش ، هلاكو خان مغول تا شام را مورد حمله قرار داد ( 658 / 1260 ) ، پسران لؤلؤ گريختند و به سلاطين مملوك مصر پناهنده شدند و عراق و جزيره به دست مغولان افتاد .
كتابشناسى
- لين - پول ، 162 - 164 ؛ زاخو 27 شمارهء 72 ؛ زامباور ، 226 ؛ البوم ، 41 .
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوم ، « لؤلؤ ، بدر الدين » ( كلود كائن ) .
- د . پتن ، بدر الدين لؤلؤ ، اتابك موصل ، 1211 - 1259 .