بخواند ، نتوانست از افتادن مجدد دوين به دست ديلميان جلوگيرى كند ، ولى در سال 360 / 971 پسران وى پيروزمندانه مسافريان ديلمى را از گنجه واقع در ارّان ( ناحيهاى ميان رود كر و رود ارس ) بيرون راندند و از آنزمان گنجه ( اليزاو توپول روسيهء تزارى ، اكنون در جمهورى آذربائيجان ) مدت يك قرن پايتخت شاخه اصلى شداديان بود .
شداديان دفاع از اسلام را با حدت و شدت در اين ناحيه برعهده گرفتند و با امراى باگراتيدى گرجستان و شاهزادگان مختلف ارمنى و بيزانسيان و آلانها يا استها و روسهاى قفقاز جنگها كردند . بخصوص ابو الاسوار شاوور اول ، نامآورترين امير شدادى به عنوان حامى دين شهرت و معروفيت فراوان در زمان خود به دست آورد .
هنگامى كه طغرل سلجوقى در ماوراء قفقاز پديدار شد ، امراى شدادى با او از در تسليم درآمدند . ولى در 481 / 1075 سردار سلجوقى ، سوتگين به ارّان تاخت و فضل يا فضلون سوم را مجبور كرد كه قلمرو نياكان خود را تسليم نمايد . اما هنگامى كه سلجوقيان در 465 / 1072 آنى را كه پايتخت امراى ارمنى از سلسلهء باگراتيد بود فتح كردند و شاخهء ديگرى از شداديان را در آنجا منصوب كردند . اين شاخه با وجود انقلابات و دگرگونىهاى بسيارى كه رخ داد تا زمان انقلاب گرجيان ، يعنى تا نيمهء دوم قرن ششم / دوازدهم دوام آورد . حتى در پايان اين قرن هنوز در يك كتيبهء فارسى كه از آنى به دست آمده از يكى از امراى شدادى نام برده شده است .
كتابشناسى
- يوستى ، 443 ؛ زاخو ، 14 ، شماره 22 ؛ زامباور ، 184 - 185 ( همه ناقص ) ؛ البوم ، 34 .
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش اول ، « شداديان » ( ك . ا . باسورث ) .
- سيد احمد كسروى ، شهرياران گمنام ، جلد دوم ، 270 - 332 ، شجرهنامه در صفحهء 328 - 329 .
- و . مينورسكى ، بررسىهايى در تاريخ قفقاز ، شجرهنامه در صفحهء 6 ، 106 .
- ك . ا . باسورث ، در تاريخ ايران كمبريج ، جلد پنجم ، 34 - 35 .
- و . مادلونگ ، در همان كتاب ، جلد چهارم ، 239 - 243 .