1012 / 1603 زيدان ، ابو المعالى نصر تا 1013 / 1604 در فاس ، در فاس ، سپس در سوس و سپس بعد از 1018 / 1609 تا هنگام وفاتش در 1036 / 1627 در مراكش ( * * ) عبد اللّه ، ابو فارس ملقب به واثق تا در 1015 / 1606 مراكش ، سپس تا زمان مرگش در 1018 / 1609 در فاس ( * * ) محمّد شيخ ملقب به مأمون ، از 1015 / 1606 در فاس در 1022 / 1613 كشته شد / ( پسران احمد ملقب به منصوركه براى سلطنت با هم رقابت داشتند )
( * * ) 1015 / 1606 عبد اللّه بن محمّد شيخ المأمون ، ملقب به غالب ، نخست در مراكش سپس بعد از 1018 / 1609 تا زمان مرگش در 1032 / 1623 در فاس
( * * ) 1032 / 1623 عبد الملك بن محمّد شيخ ، ملقب به مستعصم ، تا 1036 / 1627 در فاس
( * * ) 1036 / 1627 عبد الملك بن زيدان النصر ، ابو مروان ، تا زمان مرگش در 1040 / 1631 جانشين پدرش در مراكش بود
( * * ) 1037 - 1038 / 1628 - 1629 احمد بن زيدان النصر ، ابو العباس ، مدعى سلطنت
( * * ) 1040 / 1631 محمّد الوليد بن زيدان النصر ، در مراكش
( * * ) 1045 / 1636 محمّد شيخ الاصغر يا صغير بن زيدان النصر در مراكش
1065 / 1655 احمد العباس بن محمّد شيخ الاصغر
1069 - 1079 / 1659 - 1668 در مراكش قدرت ميان شريفان فلالى يا علوى تافيلالت و درويشان ( مرابطون ) دلايى اطلس تقسيم شد .
شرفا ( يا شريفان ) مراكش از دورهء سدههاى ميانه به اين سو نقش برجستهاى در تاريخ اين كشور بازى كردهاند . مغرب هميشه پذيراى رهبرى شخصيتهاى مسيحايى يا مؤيد بن من عند اللّه بوده است و يكى از وجوه فوق العاده عامهپسند اسلام در آن سرزمين آيين مردان مقدس يعنى اولياء و سالكان متعبد ( مرابط ، بنگريد به شماره 14 ) و تشكيل اخوتهاى دينى بر گرد مراكز دينى - نظامى زاويهها بوده است . قدرت زهدگرايى و ارتقاء
سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — صفحة 117
مساهمون: كليفورد ادموند باسورث
ص١١٧