صحراهاى مملكت فارس
در اين مملكت ، صحرا نسبت به كوهستان نمودى ندارد و آنچه به صحرا مشهور گشته ، بر اين قرار است :
صحراى آهوچر : دشت كوچكى است شمالى قريه زرقان حومه شيراز ، خاكش شيرين و محصولش ديمى است .
صحراى ابدالان : دشت كوچكى است از توابع ناحيه باوى كوهگيلويه ، ميانه قريه باشت و بلدهء بهبهان . جاى زراعت ديمى است .
صحراى ابرقوه : آن را كفه ابرقوه مىگويند ، دشت وسيعى رملزار است ميانه بلوك ابرقوه و كوهستان يزد . قابل زراعت نيست .
صحراى ايزد خواست : دشتى است از مضافات شهر لار ، 2 فرسخ مغربى قريه مزايجان ، جاى زراعت ديمى و نشيمن ايلات بهارلوست .
صحراى باغ : دشت وسيعى است از مضافات شهر لار ، چندين قريه در آن افتاده است مانند هرمز و باغ و سردشت و عماده ده ، جاى زراعت ديمى است .
صحراى بكان : دشت كوچكى است ميانه كام فيروز و سرحد چهاردانگه .
صحراى دشت پلنگ : دشت كوچكى است مشرق ناحيه طسوج دشتى .
صحراى دشتك سياه : دشت كوچكى است از بلوك فراشبند .
صحراى رون : در ناحيه بوير احمد كوهگيلويه است .
صحراى سرپنيران : دشت كوچكى است از بلوك كمين .
صحراى قره آغاج : دشت كوچكى از توابع بلوك خنج است .
صحراى قره بلاغ : 3 فرسخ در 2 فرسخ ، از توابع قريه ششده بلوك فساست براى زراعت از گاوچاه و خشخاش كارى ، بهتر از همهجاست .
صحراى قره پيرى : دشت كوچكى است ، 2 فرسخ شمالى شهر شيراز .
صحراى گربايگان : دشت وسيعى ميانه جهرم و فسا براى قشلاق ايلات عرب است .
صحراى گل دنبه : دشت كوچكى ، 4 فرسخ شمالى قصبه جهرم است .