و بر پشت آن سقف 2 سنگ به درازاى حجره سر بههم داده است و مشهور است كه قبر مادر جمشيد در روى سقف حجره ميانه آن دو سنگ سر بههم آورده است و در نزديكى اين خانه ، جائى ديگر است كه چند ستون سنگى به 15 ذرع ارتفاع مانند ستونهاى تخت جمشيد و ديوارها از سنگهاى بزرگ تاكنون باقى است و بعضى از آنها افتاده و بعضى ايستاده است .
مشهد مادر سليمان ( ع ) : همان مشهد ام النبى است .
[ 66 ] - بلوك ممسنى
جانب جنوبى آن گرمسيرى است كه نخل و نارنج را به خوبى پروراند و از بىاهتمامى اهالى آن ، دو سه درخت در نواحى آن براى نمونه يافت مىشود و طرف شمالى آن سردسيرى است كه برف را از سالى به سالى نگاه دارد . در ميانه شمال و مغرب شيراز افتاده است . درازى آن از « توكل آباد عليا » ى ناحيه دشمن زيارى ممسنى تا « ده توت » ناحيه رستم ممسنى 26 فرسخ ، پهناى آن از « اسفيان » ناحيه رستم تا « چم گل » ناحيه بكش 16 فرسخ . محدود است از جانب مشرق به بلوك اردكان و كام فيروز و از طرف شمال به بلوك دزكرد و نواحى كوه - گيلويه و از سمت جنوب به بلوك كازرون و كوه مره شكفت و در قديم اين بلوك را شولستان مىگفتند و قصبه آن را « نوبندگان » . در حدود سال 400 و اند ابو سعيد كازرونى شهر نوبندگان را چنان خراب نمود كه جاى دد و دام گرديد ، پس اتابك جلال الدين چاولى كه از امراى دولت الب ارسلان سلجوقى بود ، در حدود سال 460 و اند ، تجديد عمارتش فرمود و قصبه معمورى گرديد و در اين زمان اثرى از شهر نوبندگان باقى نيست و « نوبندگان » ديگرى در بلوك فساست و بر بعضى از مورخين مشتبه گشته ، نوبندگان فسا را نوبندگان شولستان دانسته و به اين جهت قلعه تبر جهرم كه قرب جوارى با نوبندگان فسا دارد ، در حوالى قلعه سفيد و شعب بوان كه اين هردو در بلوك ممسنى است ، نگاشته است و اين اشتباهى بزرگ است براى آنكه از نوبندگان فسا تا نوبندگان شولستان نزديك به 50 فرسخ است .
شعب بوان « 1 » : بر وزن علم شداد كه بيان آن به اين نزديكى بيايد ، يكى از جنات اربعه عالم است كه آنها را چهار بهشت گيتى نيز گويند و سه بهشت ديگر را يكى : ابله بصره به ضم الف و باء و فتح و تشديد لام و ها و ديگرى را : سغد سمرقند و ديگرى را : غوطه دمشق گويند و در كوهستان اين بلوك از درخت بلوط و انچوكك و كيالك و بن و ارجن و بادام كوهى جنگلها باشد و محصول جانب جنوبى آن گندم و جو و برنج و پنبه و كنجد و نخود است و از خواص اين بلوك است كه برنج را در سالى دو بار زرع كنند ، آبش از رودخانهها و چشمههاى شيرين گوارا باشد و شكار جلگاء آن مرغ دراج است و در كوهستان انواع حيوانات سردسيرى فراوان است و در قديم در جانب شمالى اين بلوك باغهاى ديمى از انگور و انجير بسيار بود و اكنون همه خراب گشته ، جز آثار آن چيزى باقى نيست و بر سرچشمه مشهور « سراب بهرام » نزديك به 8 ذرع ارتفاع ، سينه كوهى را تراشيده ، صورت شاه بهرام كيانى را نقش كردهاند اگرچه نگارنده اين فارسنامه ناصرى نقش بهرام را ديدهام باز شرح آن را از كتاب جام جم كه به احسن
هامش
( 1 ) . ر ك : اقليم پارس ، ص 396 و 397 .