« ش »
چو نامه ختم شد صاحب نوردش * به عنوانِ محمّد ختم كردش
( نظامى ) : حب 6222 .
و يوم ودّان أجلوها أهله رقصا * بالخيل حتّى نهانا الحزن و الجبل
( حسّان بن ثابت ) : حعص 148 .
« م »
كه را زهره كه با اين احترامم * نويسد نامِ خود بالاىِ نامم
( نظامى ) : 6222 ، حب 6222 .
« ن »
قوّتِ جان است اين اى راست خوان * تا چه باشد قوّتِ آن جانِ جان
( مولوى ) : حب 1404 .
به فرزند با كودكى در نهان * درفشى مكن خويشتن در جهان
( فردوسى ) : حب 431 .
« و »
چو قاصد عرضه كرد آن نامهء نو * بجوشيد از سياست خونِ خسرو
( نظامى ) : حب 6222 .
« ه »
غرور پادشاهى بردش از راه * كه گستاخى كه يا رد با چو من شاه
( نظامى ) : حب 6222 .
كه خورشيد بعد از رسولانِ مه * نتابيد بر كس ز بو بكر به
( فردوسى ) : 9042 .