( 128 ) . ( ص 397 ) :
« . . . بسر مناره اشتر رود و فغان برآرد * كه نهان شدم من اينجا مكنيدم آشكارا »
اين بيت از غزليات مولانا ( غزل 1624 ) در كليات شمس است . كليات شمس ، ج 4 ، ص 2 .
( 129 ) . ( ص 399 ) : آتش چو درگرفت تر و خشك را بسوخت اين عبارت از امثال فارسى است .
كاتبى ترشيزى فرمايد :
واندرو از پير و برنا هيچ تن باقى نماند * آتش اندر بيشه چون افتد نه تر ماند نه خشك
امثال و حكم ، ج 1 ، ص 18 .
( 130 ) . ( ص 402 ) : إنّى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه و عترتى من دو چيز گرانبها را ميان شما به امانت مىگذارم ، كتاب خدا و عترتم .
عبارت فوق حديثى است از حضرت رسول اكرم ، براى اطلاع بيشتر ، ر . ك : المسند ( احمد بن حنبل ) ، ج 3 ، ص 14 ؛ الأصول من الكافى ، ج 1 ، ص 294 ؛ بحار الانوار ، ج 23 ، ص 108 - 109 .
( 131 ) . ( ص 409 ) :
از صحبت بد بدتر ، همصحبت بد باشد * وين نكته يقين داند آن را كه خرد باشد
مولوى صحبت ناجنس را به گور و لحد تشبيه كرده است :
صحبت ناجنس گور است و لحد
مثلها و حكمتها ، ص 514 .