ز نوروز هر شش جهت تازه شد * صبا دلگشا از شش آوازه شد
مغنّى سرودى به آهنگ راست [ a 68 ] * برآور ، كه صوتت بسى غم زد است
بياراى بزم طرب را ز ناز * به رسم بزرگان كوچك نواز « 1 »
غلام در انسانيت تمام
در آن روز سعادتاندوز ، بندگان عاليشان سمّو المكان بهرام بيگ نايب الشانى ، قامت عزت و اعتبار خود را با البسه فاخره ، و اسباب مرصع آرايش داده ، در كمال تقطيع ، و ساده پيراى عزت و انبساط ، و محفلآراى انشعاف و نشاط گرديده - تمامى اعاظم و اكابر و اعيان و سركردگان سپاه وارد ، و با عموم آنها به نهج التفات و طريق مهربانى سلوك مسلوك داشته ، هريكى را در محلى كه مناسب بود جاى داده ، با همگى در كمال حسن معاشرت معمول مىداشت - و اگرچه غلام بود - اما در آداب انسانيت و قابليت و احسان تمام بود ، و به زيور فهم و فراست و عقل و كياست و بزرگمنشى و محاسن اطوار و افعال و خوشسلوكى و عشرت آراسته ، و با هر طبقه و طايفه به طور و رفتار ايشان موافق ، و در فنون سپاهيگرى و رعيتپرورى و خوشذاتى پيراسته ، و بسيار مرد ملايم به آرام ، و نوعى با اعاظم و اكابر و اعيان برخورد مىنمود كه در همه اوقات در غيبت و حضور و نزديك و دور متذكر محاسن افعال و محامد خصال معظم اليه مىبودند ، و هر تحفه و هدايائى كه به جهت هريك از اعاظم و اغنياء مىرسيد - البته مىبايست رسد معظم اليه را مستثنى نمايند . و در ضابطه و
هامش
( 1 ) - در واقع ، مؤلف خواسته تقليدى از ساقىنامه و مغنىنامه كرده باشد :- بده ساقيا جام مى ، فرصت است.