ص 297 - س 3
در آن زمان لئوپولد اول
Leopold I
( 1790 - 1865 ) پادشاه بلژيك بود . بلژيك در 1830 به استقلال رسيده بود .
ص 319 - س 19
شرح سفر امين الملك به ولايت نرماندى در كتاب
Thieury
( روابط ايران و فرانسه :
ايران و نرماندى - چاپ
Evreux
، 1866 ) بتفصيل آمده است .
ص 390 - س 16
كنت كاوور ( 1810 - 1861 ) مرد سياسى ايتاليائى كه از 1852 تا مرگش وزير بود و از عاملان مهم وحدت ايتاليا بشمار ميرود .
ص 408 - س 15
دربارهء اين مذاكرات محرمانه يادداشتى خطى موجود است كه عين آن در جلد دوم كتاب حاضر خواهد آمد .
ص 427 - س 10
دربارهء نفوذ شخص امين الملك غفارى در انجام مأموريت خود شرح جالبى در « تاريخ روابط سياسى ايران و عثمانى » نگارش محمود فرهاد معتمد ( چاپ طهران بدون تاريخ ) موجود است ( ص 52 تا 54 ) كه در جلد 2 كتاب حاضر خواهد آمد .
ص 428 - س 2
موضوع بلاجواب ماندن نامههاى امين الملك از اسلامبول به اين سادگى هم نبود .
زيرا دستخطها و نامههائى از شاه و ميرزا آقا خان نورى موجود است كه باوجود مكاتبات كارها را معوق مىگذاشتند . توضيح آنكه اعتماد الدوله بشدت از فرخ خان امين الملك ميترسيد كه مبادا هنگام مراجعت جاى او را در صدارت بگيرد ( گوبينو صريحا اين موضوع را در گزارشهاى خود تأييد مىكند ) و شاه نيز در حين تصميم عزل ميرزا آقا خان نميخواست رسما به فرخ خان بنويسد كه برگردد . تفصيل هنگام چاپ مراسلات در جلد دوم كتاب حاضر خواهد آمد .
حسنعلى غفارى