آقاى معير الممالك نوشتهاند كه تيمور ميرزا در ثلث اول سلطنت ناصر الدين شاه درگذشته و صحيح نيست زيرا چنان كه در مقدمهء بازنامه خود تيمور ميرزا مينويسد : در سال 1279 بايران آمده و چون در سن كهولت درگذشته مسلما در ثلث دوم سلطنت ناصر الدين شاه فوت كرده است .
جنازهء او را هم به نجف اشرف بمقبرهء پدرش انتقال دادهاند .
متأسفانه از زندگانى نجف قلى ميرزا والى نويسندهء سفرنامه و كتاب رموز السياحه هيچ اطلاعى بدست نيامد و تصور مىرود بلاعقبه بوده و يا مسلما فرزند ذكور نداشته است زيرا پس از فوت رضا قلى ميرزا و آمدن تيمور ميرزا به ايران اولاد آنها در ظرف چند سال بتدريج به ايران آمده و در شيراز ، طهران ، خراسان و نهاوند مسكن گزيدند . نجف قلى ميرزا هم اگر پسرى داشت او هم به ايران مىآمد . نجف قلى ميرزا باحتمال قريب به يقين چند سال قبل از فوت رضا قلى ميرزا در عراق فوت كرده است .
بانى مسجد باقر آباد در محلهء ميدان شاه شيراز مرحوم رضا قلى ميرزا نايب الاياله است كه از نظر اعراض از خودستائى و ريا نخواسته است نام خودش را به مسجد بگذارد و نام مباشر و متصدى ساختمان را به مسجد داده است . بر روى سنگ لوحى كه در ديوار جنوبى مسجد نصب است اشعار ذيل كه از مرحوم رضا قلى خان هدايت است خوانده مىشود :
بعهد خسرو صاحبقران خديو زمان * شهى كه حكم رفيعش روان به بحر و به بر
بگاه ملكت فرمانرواى فارس بفارس * كه عمر و ملكش پاينده باد تا محشر
مهين سلالهء شاهى رضا قلى شهزاد * كه حضرتش ز ملكزادگان بود اكبر