مىكنند و از آن كوكو تهيه مىنمايند ( فرهنگ گيلكى ، منوچهر ستوده ، تهران 1332 ، ص 9 . )
109 / 12 - پيرپاس : ( ؟ )
109 / 13 - شيلات : پيش از سال 1272 ه . ش . سياحان محلى سواحل درياى مازندران در مقابل پرداخت مبلغى بهعنوان رسوم ديوانى به متصديان دولتى كه عنوان « دريابيگى » داشتند ، اجازهء صيد ماهى مىگرفتند .
در سال مذكور امتياز صيد از طرف دولت ايران به يكى از سرمايه - داران روسى به نام « استپان مارتينويچ ليانازوف » واگذار شد .
در مهر 1306 ه . ش . شركت مختلط ايران و شوروى براى مدت 25 سال بهرهبردارى را شروع كرد . اين شركت در 12 بهمن 1331 ملى گرديد و بهرهبردارى در كرانههاى شمالى ايران به ايران واگذار شد . براى اطلاع بيشتر دربارهء شيلات ن . گ . به فرهنگ فارسى معين ، جلد 5 ، ص 957 و 958 و فرهنگ گيلكى ، منوچهر ستوده ، تهران 1332 ، ص 161 .
110 / 1 - مشهدسر : نام قديم بابلسر است . 18 كيلومترى شمال بابل ، كنار درياى مازندران و مصب رودخانهء بابل واقع گرديده . طول جغرافيايى آن 52 درجه و 39 دقيقه و 54 ثانيه و عرض آن 36 درجه و 43 دقيقه ، اختلاف ساعت با تهران 4 دقيقه و 54 ثانيه است . مشهدسر به واسطهء موقعيت بندرى خود در عصر قاجاريه و پيش از آن مركز تجارت مازندران مخصوصا بابل بوده و اهميت داشته است ( فرهنگ جغرافيايى ايران ، ج 3 ، ص 37 ) .
110 / 4 - ماهى اسپك : شايد ماهى « اسبله
« esbele
باشد كه از ماهيان فلسدار