تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه استرآباد و مازندران و گيلان و . . . ( فارسى ) — صفحة 109

مساهمون:

ص١٠٩
الآن خرابه افتاده است . كه در ميان عمارات درخت توت كاشته‌اند و گاو و گوسفند مىخوابد . و خانه‌هاى فرح‌آباد همه از آجر عمارات شاه‌عباسى است . و رودخانهء تيجن از فرح‌آباد داخل دريا مىشود . اجارهء ماهى حلال از بابت ماهى سفيد و ماهى آزاد يكصد و پنجاه تومان است . از بابت ماهى حرام كه عمله‌جات ارس و خلخالى صيد مىنمايند و اشپل مىسازند ويلم و وزيكا مىگيرند . [ اگر ] سعى بكنند در عرض سال ده هزار پوط ماهى حرام صيد مىشود كه در حاجىترخان ماهى حرام را يك پوط پنج قران ، اشپل يك پوط پنج تومان ، وزيكا يك پوط چهار تومان ، يلم يك پوط چهل تومان مىفروشند . ليكن مخارج عمله‌جات و كرايهء كشتى و اخراجات حاجىترخان و نمك و غيره بسيار است . و دالكّا نزديك به كنار دريا است كه انبار نمك و قصاب‌خانه و اشپل‌سازخانه و انبار پيرپاس و غيره مىباشد و متعلق به مير ابو تراب خان دريابيگى گيلانى [ است ] كه شيلات مازندران را الى گرگان از عميد الملك امير اصلان خان حاكم گيلانات يك ساله در دو هزار و سيصد و پنجاه تومان اجاره كرده است . و الحالة هذه كه شهر جمادى الثانى يكهزار و دويست و هفتاد و پنج است ابتداى صيد ماهى حرام مىباشد . و لب دريا برجى به جهت حراست ولايت از تركمان دو سال است كه بنا نهاده‌اند . [ و ] دوازده نفر تفنگچى شب و روز مشغول كشيك مىباشند . ايضا از فرح‌آباد الى نوذرآباد كه دو فرسخ است . از قرار مذكور چهار برج ديگر ساخته‌اند و كشيكچى معيّن گذاشته‌اند . و از فرح‌آباد از كنار دريا به مشهدسر هفت فرسخ است .