تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1060

مساهمون:

ص١٠٦٠
35 / 24 321 / 14
فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى
( بهترين توشه‌ها پرهيزكارى است ) . 197 / 2 326 / 1
وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ .
( - ر . ج : 135 / 6 ) 126 / 3 326 / 3
أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ
( - ر . ج : 216 / 13 ) 78 / 4 334 / 18
إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ
( اگر آنها را عذاب كنى ، بندگان تواند ) . 118 / 5 335 / 1
وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى
( و گذشت كردن شما به تقوى نزديكتر است ) . 237 / 2 335 / 3
رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا
( پروردگارا ، ما به خويشتن ستم كرديم ) . 23 / 7 335 / 12
مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
( هر كس از شما از روى نادانى كار بدى كند و پس از آن توبه آرد و به صلاح آيد ، وى آمرزنده و رحيم است ) . 54 / 6 336 / 6
لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ
( - ر . ج : 22 / 17 ) 92 / 12 338 / 5
مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ
( و هر چيز زنده‌اى را از آب آفريديم ) . 30 / 21 338 / 7
جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
( بهشت‌هايى كه جوىها در آن روان است ) . 25 / 2 351 / 3
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
( - ر . ج : 6 / 15 ) 54 / 5 351 / 6
هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي
( مرا سلطنتى ده كه هيچ‌كس از پس من نداشته باشد ) . 35 / 38 351 / 9
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
( - ر . ج : 57 / 10 ) 7 / 14 352 / 2
سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ
( - ر . ج : 58 / 16 ) 35 / 28 353 / 6
وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ
( و كناره‌هاى شب و كناره‌هاى روز نيز ، تسبيح‌گوى ) . 130 / 20 353 / 11
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
( - ر . ج : 57 / 10 ) 7 / 14 353 / 13
وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلًا
( به پيمان وفا كنيد كه پيمان بازخواست شدنيست ) . ( - ر . ج : 145 / 343 / 17 372 / 12
كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ
( كه گويى بنائى استوارند ) . 4 / 61 375 / 6
وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً
( بگو حق بيامد و باطل نابود شد كه باطل نابود شدنيست ) . 81 / 17 377 / 22
فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ
( ما به گناهان خويش اعتراف داريم ، آيا راهى سوى برون رفتن هست ) . 11 / 40 389 / 10
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ
( گفتمشان از پروردگارتان آمرزش بخواهيد ) . 10 / 71 389 / 11
إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ
( - ر . ج : 334 / 18 ) 118 / 5