254 / 14
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ بِأَكْوابٍ وَ أَبارِيقَ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا يُنْزِفُونَ وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ وَ حُورٌ عِينٌ كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ
( پسر كان جاويدان با كوزهها و ابريقها و پيمانهاى از چشمه مى ، دورشان بگردند كه از سردرد نكشند و عقل بنازند و ميوه هرچه انتخاب كنند و گوشت پرنده هرچه بخواهند و سفيدرويان سياه چشم كه چون مرواريد نهفتهاند ) . 17 تا 23 / 56
260 / 10
أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ
( - ر . ج : 6 / 1 ) 24 / 14
261 / 16
فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
( در روزى كه اندازهء آن پنجاه هزار سال است ، ) 4 / 70
262 / 3
فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا
( ولى هنگامى كه صلابت ما را ديده بودند ايمان آوردنشان سودشان نمىداد . ) 85 / 40
262 / 9
مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ
( آنكه به نزد او ، جز به اشارهاش ، شفاعت مىكند كيست ؟ ) 255 / 2
262 / 10
رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا .
( پروردگارا چيزى كه ما را تاب آن نيست به ما تحميل مكن و از ما درگذر ) . / 286 / 2
263 / 9
إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
( اگر ما را نيامرزى و رحممان نكنى از زيانكاران خواهيم بود ) 23 / 7
265 / 10
كَفى بِهِ شَهِيداً
( او ( ميان من و شما ) بس گواهى است ) . 8 / 46
266 / 6
إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها
( پادشاهان وقتى به دهكدهاى درآيند تباهش كنند ) . 34 / 27
266 / 9
نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ
( خدا مولاى شماست و نيكو ياوريست ) . 40 / 8
269 / 8
وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ
( نگهداران خشم و بخشندگان مردم ) . 134 / 3
272 / 4
قاعاً صَفْصَفاً
( - ر . ج : 52 / 4 ) 106 / 20
273 / 9
يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
( روزى كه كسى درباره كسى اختيارى ندارد و آن روز فرمان خاص خداست ) . 19 / 82
274 / 7
لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ
( من اختيار سود و زيان خويش ندارم ، جز آنچه خدا خواسته است ) . 188 / 7
274 / 10
يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
( خدا هركه را خواهد بىحساب روزى دهد ) . 212 / 2
281 / 7
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى
( - ر . ج : 106 / 11 ) 6 / 96
288 / 7
عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
( شايد چيزى را مكروه داريد كه براى شما خوب است ) . 216 / 2