كنند ( دهخدا ) .
موطد : پابرجاى و استوار و ثابت كه يكى درپى ديگرى باشد ( نفيسى ) .
موفور : وافر ، فراوان : بسيار افزون ، بىشمار بيرون از حد ( نفيسى ) .
موقد : افروزندهء آتش ، آتشافروز ، شعله افروز ( دهخدا ) .
موكول : واگذار شده ، محول شده « و موصى و موكوليم » ، اين كار به ما سپرده شده ( المنجد ) .
- به جهت ايشان در دنيا موصى و موكوليم ( ص 556 ) .
مهابت : بيم و ترس ( نفيسى ) .
مهام : ج مهم : كارهاى بزرگ و دشوار ( نفيسى ) .
مهب : محل وزيدن باد ( نفيسى ) .
مهبط : جاى فرود آمدن ، فرود آمدنگاه ( نفيسى ) .
مهتدى : راه راست يافته ، راه نموده شده و دلالت شده و به راه سلامتى ( نفيسى ) .
مهرب : گريزگاه ( غياث ) .
مهل : زمان ، مهلت ، زمانكه بدهند ، درنگ ( دهخدا ) ،
مهلب : اسبى كه موى دمش را بريده باشند ( المنجد ) .
- نعل مراكب معطر و مهلب شد ( ص 493 ) .
مهلل : منحنى ، قوسى و هلالى شكل ، چنبرى ، مانند هلال منحنى ( دهخدا ) .
مهموم : اندوهگين ، محزون ، دلتنگ ( غياث ) .
مهنا : گوارا ، خوشگوار ، آنچه بىرنج به دست رسد و دور از رنج و زحمت ( دهخدا ) .
ميامن : ج ميمنة ، بركتها ، سعادتها ، نيكبختىها ( دهخدا ) .
- ميامن همت ( ص 30 ) .
ميامن : آنكه به طرف راست مىباشد ( نفيسى ) .
- ميامن و مياسر نيز نجات طلسمات ايشان درهم شكنند ( ص 469 )
ميانبند : كمربند ( آنندراج ) .
ميزان : نام برج هفتم از دوازده برج آسمانى ( نفيسى ) .
ميسره : جناح چپ لشكر ( نفيسى ) يكى از اركان خمسهء جيش در صفآرائى قديم و چهار ركن ديگر مقدمه ، قلب ، ساقه ، ميمنه .
ميمنه : جناح راست لشكر ( نفيسى ) .
ن نائبه : مصيبت ، كار دشوار ( نفيسى ) .
ناچخ : تبرزين را گويند و آن نوعى از تبر است كه سپاهيان بر پهلوى زين اسب بندند و بعضى گويند سنانى است كه سر آن دو شاخ باشد و نيزهء كوچك را نيز گويند . ( برهان ) .
ناخبر : - به مثابه ناخبر به شبگير بر سر قلعه . . . راند ( ص 292 ) . بىخبر ، ناگهانى .
ناردان : دانهء انار ( آنندراج ) .
نازك : دقيق ، خطير ، مهم ، ظريف ( دهخدا ) .
نازله : سختى و حوادث زمانه ( غياث ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1045
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠٤٥