واقدى گويد : نامش عبد الله بن عمر است و در كتاب مدخل حاكم ابو عبد الله محمد بن عبد الله بن محمد بن عبد اللّه البيع النيشابورى آورده است : ابو هريرهء عبد الرحمن [ 10 - ر ] و يقال عبد شمس و يقال عمير بن عامر الدوسى ، و الدوس هو ابن عدنان بن عبد الله بن زهران من الازد و امه اميمة بنت هفتح ( ؟ ) بن الحرث الدوسية .
ابو هريره در سنهء سبع به خدمت مصطفى صلى الله عليه و سلم به خيبر آمد و ايمان آورد و در صفين وفات يافت در سنهء تسع و گويند در سنهء ثمان و گويند در سنهء سبع و خمسين ( 57 ) . و او را به مدينه آوردند و دفن كردند . و او هفتاد و هشت ساله بود و از رسول عليه السلام پنج هزار و سيصد و هفتاد و چهار حديث روايت كرد .
و دوس پسر عدنان بن عبد الله بن زهران بن كعب بن حارث بن كعب بن عبد الله بن مالك بن نصر بن ادد « 1 » بن غوث بن مالك بن زيد بن كهلان است . و مدت پادشاهى ايشان پانصد و هفتاد و پنج سال بود .
فالغ بن غابر -
او را چهار پسر بود : ارغو « 2 » ، فينان ، شيرى ، مدبر « 3 » . و در زمان او فرزندان نوح دگر باره زمين را قسمت كردند . فرزندان سام را وسط معمورهء عالم : فلسطين و شام و حجاز و شامرا « 4 » و بابل و عراق و فارس رسيد ، و فرزندان حام را جنوب افريقيه ، زرنج و مصر و نوبه و بربر و حبشه و هند و سند ، و فرزندان يافث را شمال اندلس و افرنجه و بلاد يونان و صقالبه و بلغار و تركستان رسيد .
و چون مدت عمر فالغ سى سال بود ارغو در وجود آمد و مدت عمر فالغ دويست و سى و نه سال بود .
ارغو بن فالغ -
او را پنج پسر بود : شاروغ و او را به عبرى سرور خوانند و نعمان و بهران و طاشم و طولان . فرزندان اين چهار برادر را جبابره گويند ، و در زمان ارغو ، نمرود بن كوش بن حام در بابل پادشاه شد و صرحى عظيم بنا كرد و ريح عاصف آن را از بيخ بركند و خراب گردانيد و نمرود بمرد ، و او را پسرى بود بلوس « 5 » ( ؟ ) نام ، و او را پسرى بود نينوس نام ، به نام خود شهرى ساخت بر كنار
هامش
( 1 ) - با : ازد .
( 2 ) - چنين است در كامل ( 1 : 80 ) طبرى : ارغوا ( حاشيهء كامل 1 : 80 ) .
( 3 ) - اين سه اسم در كامل نيامده ، عبارت كامل چنين است : ثم ولد لفالغ ارغو بعد ثلاثين سنة من عمر فالغ ( 1 : 81 ) .
( 4 ) - با : سامرا .
( 5 ) - با : بادس