شيخ سعدى « 1 » :
سعادت ببخشايش داورست * نه در چنگ و بازوى زور آورست
چو دولت نبخشد سپهر بلند * نيايد بمردانگى در كمند
ملك « 2 » معز الدين حسين چون از اجتماع ايشان وقوف يافت « 3 » ، [ لشكرهاى اطراف جمع آورده بعزم قتال رايت اقبال برافراشته ] باستقبال رفت ، و در راه سرخس « 4 » بموضع فرامرزان اتفاق « 5 » ملاقات فريقين افتاد ، و از جانبين تعبيهء سپاه و تسويهء صفوف نمودند ، اول كسى كه در ميدان تاخت امير محمد خواجه و امير ستملش بودند « 6 » ، [ كه از غايت چالاكى و بىباكى بميدان هلاك سبقت نمودند ] ، و هردو امير ساده ضمير ، [ دواسپه ، بىپرهيز خويش « 7 » ] تندوتيز عنان ريز « 8 » ( تا سر تير ) راندند « 9 » ، [ تا نزديك صف ملك معز الدين حسين ، از غرايب اتفاق آنكه ] بيكبار دو تير قضا از شست قدر اندازان « 10 » ملك گشاد يافت و بر مقتل آن دو امير
هامش
( 1 ) - مج . پا : شيخ سعدى . مك : لشيخ نظامى .
( 2 ) - مج . پا : ملك معز الدين حسين چون از اجتماع ايشان وقوف .
مك : ملك چون وقوف .
( 3 ) - مج . پا : لشكرهاى اطراف جمع آورده بعزم قتال رايت اقبال برافراشته .
مك : اين عبارت را ندارد .
( 4 ) - مج . در راه سرخس . مك . پا : اين جمله را ندارد .
( 5 ) - مج . پا : ملاقات . مك : اين كلمه را ندارد .
( 6 ) - مج . پا : [ كه از غايت چالاكى و بىباكى بميدان هلاك سبقت نمودند ] .
مك : اين عبارت را ندارد .
( 7 ) - مج : دو اسبه بىپرهيز خويش . پا . مك : ندارد .
( 8 ) - مك : تاسر تير . مج : اين جمله را ندارد .
( 9 ) - عبارت : [ تا نزديك صف ملك معز الدين حسين از غرايب اتفاق آنكه ] از زيادات مج و پا مىباشد .
( 10 ) - مج : گشاد يافت . مك . پا : اين جمله را ندارد .