پرعجايب چون سپهر پربدايع چون بهشت * بلكه آمد اين و آن با نسبت قدرش حقير
ز آن هواى معتدل دارد كه آمد جاودان * چون بهشت ايمن ز سرماى دى و گرماى تير
واضع تقدير اسلمش را مگر ترتيب داد * ورنه وضعى اينچنين هرگز كه آرد در ضمير
و اين عمارت در زمان مبارك عيسى على نبينا عليه الصلاة و الدعاء بود كه از وقت عروج او به آسمان تا اين زمان هزار و دويست و پنجاه و هفت سالست .
وجه دوم : نقلست كه موضع شهر هرات و قهندز در ابتداى گذر آبى بود و ممر آينده و رونده و مقر صادر و وارد « 1 » ، و اطراف و اكناف ارباع و اصقاع آن چراگاه و قرارگاه وحوش و سباع .
بيت « 2 » :
گسسته شير در اكناف او زد هشت پى * فكنده مرغ در اطراف او ز هيبت پر
هزار خوف بهر كنج او شده مقرون * هزار فتنه بهر گوشهاش گرفته مقر
و « 3 » كاروانى كه از دره دو برادران بيرون آمدى منزل « 4 » بنخچيرستان ساختى
هامش
( 1 ) - س : گذرابى بوده و هم آينده و رونده و ممرّ صادر وارد و اطراف .
مج : گذرابى بود و ممر آينده و رونده و صادر و وارد و اطراف .
مك : و رونده و مقر صادر و وارد و اطراف .
( 2 ) - س : و اصقاع آن . شعر : گسسته شير .
مج : و اصقاع آن چراگاه و قرارگاه و حوش و سباع بيت گسسته شير . . .
( 3 ) - مج . س : و كاروانى . مك : كاروانى كه .
( 4 ) - س : منازل . مج . مك : منزل .